Choć powierzchownie spór toczył się o los mocnego oficera i sprawiedliwość wyroku wydanego w jego indywidualnej sprawie, w istocie dotyczył on najgłębiej rozumianej tożsamości Francuzów i katalogu wartości, na jakich powinno opierać się ich państwo.
Prowadziło to do formułowania coraz bardziej polaryzujących wizji rozstrzygnięć ustrojowych, politycznych i prawnych. U ich źródeł leżały – dostarczane poprzez intelektualnych liderów obydwu obozów - bardzo odmienne widzenie źródeł cywilizacyjnej wielkości Francji.
charakterystyczne dla tamtych czasów było to, iż z zapałem śledzono nowoczesnanie sądowe, ponieważ każdy przypadek był sprawdzianem największego osiągnięcia stulecia, całkowitej bezstronności prawa. Standardowe dla tamtych czasów było to, że nadużycie sprawiedliwości mogło wywołać takie namiętności polityczne i spowodować taką nie kończącą się linię procesów i rewizji, nie wspominając już o pojedynkach i bójkach.
Doktryna równości wobec prawa była tak silnie wszczepiona w sumienie cywilizowanego świata, że pojedyncza pomyłka sprawiedliwości mogła spowodować powszechne oburzenie — od Moskwy do Nowego Jorku. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.